Nagrody

W grze "Gloria Dei" każdy z graczy wciela się w twórcę witraży. Otrzymuje swoje własne plansze z oknami, które podczas gry będzie wypełniał obrazkami przedstawiającymi fragmenty witrażu.
Wygra ten, kto będzie podejmował przemyślane, logiczne decyzje, komu dopisze szczęście i kto wykaże się spostrzegawczością.

Gra "Gloria Dei" posiada nieskomplikowane zasady, które można jasno i szybko wytłumaczyć.

Proste, krótkie teksty na planszach i kaflach przybliżają wydarzenia z życia różnych postaci biblijnych. Równocześnie podkreślają zbawcze działanie Pana Boga i Jego miłość do człowieka. Mają za zadanie stać się inspiracją do zgłębiania Słowa Bożego i dzielenia się nim z innymi.

(opis: www.sklep.pasterz.pl)

„Ona była światłem. Znikała i pojawiała się z prędkością światła. Ogrzewała jak światło. Żyła porządnie, z pasją i szybko” – tak o Helence Kmieć opowiada jej mama. Rozmowa z rodzicami jest pierwszą z 24, które odnajdziemy w książce „Helena. Misja możliwa”.
Wśród osób, które uchyliły drzwi do intymnego świata swoich wspomnień, są również: siostra, wujek-biskup, chłopak, koleżanka ze studiów, nauczycielka śpiewu ze szkoły muzycznej, przyjaciele z duszpasterstwa akademickiego w Gliwicach i wolontariatu misyjnego (w tym gronie Anita, która towarzyszyła Helenie na ostatniej misji), a także duszpasterze i siostry zakonne – służebniczki dębickie z boliwijskiej Cochabamby.
Książka jest opowieścią o Helence Kmieć, ale też o miłości i o tęsknocie, którą zostawiło jej odejście. Przybliża nam życie wolontariuszki misyjnej, ale też w pewien naturalny sposób mówi o ludziach, którzy na zawsze pozostaną świadkami jej życia.

(opis: www.helenakmiec.pl)

"Jestem Polakiem - to znaczy, że należę do narodu polskiego na całym jego obszarze i przez cały czas jego istnienia [...]. Wszystko, co polskie, jest moje: niczego się wyrzec nie mogę. Wolno mi być dumnym z tego, co w Polsce jest wielkie, ale muszę przyjąć i upokorzenie, które spada na naród za to, co jest w nim marne".

Roman Dmowski

Broszura IPN.     

Jan Żaryn, Władysław Bułhak, Kraków 2014, 24 s.
Seria wydawnicza: Patroni naszych ulic
 

Prezentowana broszura dotyczy historii oddziału bajończyków, jednej z kilkunastu samodzielnych polskich formacji zbrojnych, utworzonych w czasie I wojny światowej. Oddział bajończyków powstał wśród polskich emigrantów we Francji, a jego nazwa pochodziła od miasta Bajonna, gdzie odbywał szkolenie wojskowe. Jako część jednego z pułków Legii Cudzoziemskiej walczył w ramach armii francuskiej na froncie zachodnim z Niemcami od jesieni 1914 do wiosny 1915 r. w Szampanii, najcięższe boje stoczył pod Arras i Souchez. Liczba poległych i rannych Polaków była wówczas tak wielka, że oddział rozwiązano. Był to jedyny zwarty oddział polski, który pod sztandarem z białym orłem walczył na froncie zachodnim do chwili utworzenia wiosną 1917 r. Błękitnej Armii gen. Józefa Hallera. Dlatego symbolicznie został uznany za jej protoplastę. W niepodległej Polsce nazwa bajończycy patronowała 43 Pułkowi Piechoty Wojska Polskiego.

Marek Gałęzowski, Bajończycy (1914–1915), Warszawa 2020, 48 s.
źródło: https://ipn.gov.pl/pl/publikacje/publikacje-edukacyjne-i/129280,Bajonczycy-19141915.html [dostęp: 13.05.2022]

Pułkownik Jan Piwnik „Ponury” vel „Donat” (1912–1944), oficer Wojska Polskiego oraz Policji Państwowej, jeden z najsłynniejszych cichociemnych – spadochroniarzy Armii Krajowej, legendarny dowódca partyzancki z Gór Świętokrzyskich i Nowogródczyzny. Kawaler Orderu Wojennego Virtuti Militari IV i V klasy oraz Orderu Odrodzenia Polski, patron policji w województwie świętokrzyskim.

Wojciech Königsberg, Jan Piwnik „Ponury”, Warszawa 2020, 32 s.
Seria wydawnicza: Bohaterowie Niepodległej

źródło: https://ipn.gov.pl/pl/publikacje/publikacje-edukacyjne-i/100605,Jan-Piwnik-Ponury-PDF-do-pobrania.html [dostęp: 13.05.2022]

Ułan, rotmistrz, potem pułkownik „Belina”, czyli Władysław Zygmunt Prażmowski, strzelec i legionista, z czasem także polityk i działacz społeczny. Bohater pieśni, które znało każde dziecko. Wojenne imię trwale zastąpiło właściwe personalia nie tylko na okres sześcioletniej służby frontowej, lecz i w dalszym życiu prywatnym i publicznym. Jego żołnierze z dumą nazywali siebie „beliniakami”.

Tomasz Gąsowski, Władysław Belina-Prażmowski, Warszawa 2020, 48 s.
Seria wydawnicza: Bohaterowie Niepodległej 
 
źródło: https://ipn.gov.pl/pl/publikacje/ksiazki/90498,Wladyslaw-Belina-Prazmowski-PDF-do-pobrania.html [dostęp: 13.05.2022]